• 21 Eylül 2018, Cuma

72. BASAMAK…!

O zamanlar G.Antep’in ilçesi olan Kilis’de doğmuş…

Babası Kurtuluş Savaşı’na gidip bir daha geri dönmeyen…

Annesi onu doğururken vefat eden…

Önceleri, hayırlı ve vefalı teyzesince büyütülen…

Teyzesinin de vefatı ile büyük ablasınca himaye altına alınan…

Kendi ifadesine göre “Fransızcaya dilim dönmediği için” mazereti ile ancak ortaokul ikinci sınıftan tahsiline nokta koyan…

14 yaşından… Ölünceye dek beş vakit namazını bırakmayan, yılda en az 4 kez kuranı hatim eden…

Başkomiser olan ablasının eşinin Antalya’ya tayini sonucu onlarla beraber Antalya’ya gelen ANNE…

Birinci Dünya Savaşı sıralarında Kırımdan Kuşadası’na göç eden…

İyi bir kundura ustası olan Babasını henüz 17 yaşında kanser nedeni ile kaybeden…

Ekonomik yetersizlikten ancak ilkokulu bitirebilen…

Annesi ve 3 kardeşine evin en büyüğü olarak…

Geçimlerini sağlamak için Kuşadası’ndaki tütün tarlalarında ırgatlık yapmak zorunda kalan…

Askerlik dönüşü, polisliğe müracaat eden ve ilk tayini Antalya Emniyet Müdürlüğüne çıkan bir BABA…

Ve… Türkiye’nin farklı bölgelerinden ve farklı yetişme ortamlarından gelen bu iki genci kader… Antalya’da tanıştırarak…

Yıllarca mutlu bir şekilde süren evlilik kararını vermelerini sağlıyor.

Yıl 1945.

İkinci Dünya Savaşı yılları.

*

İlk çocukları olan Ayhan 2 aylık iken sarılıktan ölünce…

İkinci çocukları olan bana hamile kalıyor annem.

O günlerde Halit Ziya Uşaklıgil’in Aşkı-ı memnu romanını okumakta imiş.

Ve… Romanın kahramanı “Adnan Bey”den esinlenerek ismimin Adnan olmasına karar veriyorlar.

21 Eylül 1947

Daha sonra doğan kız kardeşimin ismi de Hıçkırık romanında ki “Handan”dır.

İşte benim doğum serüvenim.

Allahıma şükürler ediyorum ki; benim bu yaşıma kadar yaşamama ve doğum günümü siz okurlarımla kutlamama izin verdi.

Ayrıca; şu anda hafızam yerinde olarak kalemimle siz okurlarımla duygu ve düşüncelerimi de paylaşa biliyorum.

71 yıllık bu uzun yaşam sürecimde…

Herkes gibi ben de acı ve mutluluk duyduğum olaylar yaşadım.

Bunların bir bölümünü zaman zaman siz okurlarımla da paylaştım.

*

İlkokula Antalya’da başladım…

Manisa’nın Kırkağaç ilçesinde devam ettim…

İlk-orta ve Lise eğitimimi Manisa’da tamamlayarak…

Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi’nden mezun olarak noktaladım eğitim yaşamımı.

Tarım Bakanlığı…

Köy İşleri Bakanlığı…

TARİŞ tarım servisi…

Mahalli pazarlarda seyyar peynircilik…

Restoran müdürlüğü ve…

DSİ 211 şube müdürlüğünde iş yaşantıma emeklilik ile son verdim.

Memuriyetim sırasında, Türkiye’nin siyasi dalgalanmaları ile istenmeyen ve benim hayatımı sarsan çok olaylar da yaşadım.

*

14 Şubat 1975 tarihi

Yaşantımın farklı bir dönüm noktası oldu!...

Buca eğitim enstitüsü matematik bölümü son sınıfında eğitim gören Eşim ile tanışmam ve nikah defterini imzaladığımız tarih olarak.

Aile içi büyük mutluluklar yaşadığımız evliliğimizin meyvesi olan iki erkek çocuğumuzu…

Büyüttük… Okuttuk… Evlendirdik ve…

Onlar da bize yaşantımızın farklı bir tadını tattırdılar…

Soyadımızı idame ettirecek birer erkek torun hediye ederek.

Birisi İstanbul, diğer Bursa’da olan torunlarımızla imkânlarımız el verdikçe beraber olmaya çalışıyoruz.

İçinde yaşadığım ortam için; Allahıma sık sık minnet duygularımı iletiyorum dualarımla.

Elbette torunlarımızın mürvetini de görmek en büyük hayalimiz eşimle.

Dilerim sağlığımız ve bulunduğumuz koşullar o imkanı da verir bizlere!...

Bu gün benim doğum günüm ve BEN ÇOOOOOK MUTLUYUM.

Herkesinde bu mutluluğu yaşaması dileklerimle…

ALLAHIM SANA BİNLERCE TEŞEKKÜRLER…

ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir.


Bugün için kayıtlı nöbetçi eczane bilgisi bulunamadı.
29 / 13 Güneşli
Yarın: 28/13 Parçalı bulutlu