• 11 Mayıs 2013, Cumartesi

Dost bildiklerim

İnsanlık nereye gidiyor?
Eskiden komşuluk vardı. İnsanlar komşularının her türlü derdinde hesapsız kitapsız yanlarında olur, komşularının yardımına koşardı.
Ne oldu da değişti tüm bunlar?
Toplumu ya da toplumları bencilleştiren ne?
Neden insanlar her geçen gün bencilleşiyor?
Hep kendi çıkarları varsa başkalarının yardımına koşuyorlar. İşleri yoksa dost dedikleri kişileri bile arayıp sormuyorlar; neden?
Yaşamım boyunca hep sormuşumdur. Neden dostlarım benimle işleri olduğunda dost olduğumuzu anımsayıp koşar gelirler? Neden ara sıra “kardeş geçiyordum, bir çayını içeyim dedim’ diye kapıyı çalmazlar?
Bu sorular uzar gider. Yanıtlarını ben elli yılı aşkın yaşamım süresince bulamadım. Zaten bulabilenin de olduğunu sanmıyorum. Eğer dostlar hesapsız kitapsız arayıp sormuş olsalardı Ümit Yaşar Oğuzcan aşağıdaki dizelere kaleme alır mıydı?
“Sanırdım gündüzdü onlarla gece
İçimde ümitti dost bildiklerim
Ne zaman yıkılıp yere düştüysem
Bırakıp da gitti dost bildiklerim

Nerede o sözlere kandığım günler
Her gülen yüzü dost sandığım günler
Acıdan kahrolup yandığım günler
Terk edipte gitti dost bildiklerim

Korkar oldum bana dostum diyenden
Varsa var olandan yoksa gidenden
Ne onlardan eser kaldı ne benden
Beni benden etti dost bildiklerim

Meydana çıkalı asıl çehreler
Aydınlanmaz oldu artık geceler
Yalanlar tükendi düştü maskeler
Beni benden etti dost bildiklerim” 

ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir.


Bugün için kayıtlı nöbetçi eczane bilgisi bulunamadı.
16 / 10 Çok bulutlu
Yarın: 13/5 Sağanak yağışlı