• 11 Mayıs 2016, Çarşamba

Çocuklar

Yıllar önce kaleme aldığım dizeler önceki gün karşıma çıktı. Seksenlerin başlarında kağıda dökülmüşler. Anarşik olaylar sonucu oğlunu yitiren bir annenin feryadını anlatan dizeleri okuduğumda seksenlerin başları ile bugünlerin pek de farklı olmadığını düşündüm. Ben böyle düşündüm, okuyun bakın siz ne düşüneceksiniz. Karar sizin.

“Çocuklar,

Koşup oynayan çocuklar

Sokaklarda, parklarda

Köprü altlarında çocuklar

Çalışmaktan başka

Seçenekleri olmayan çocuklar.

 

Çocuklar;

Sokaklarda koşturan

Demir atölyesinde çekiç sallayan

Akşamları evini şenlendiren çocuklar.

 

Siz çocuklar

Bir marangoz atölyesinin maskotu

Bir kalaycı çırağı çocuklar

Anarşinin kurbanı

Kör bir kurşunun aldığı

Can olmamalıydınız

Canımız, kanımız, çocuklar..

 

Yavrum;

Seni kahpe bir kurşun

Kıysın diye büyütmedim

Bitanem bırakmam seni

 

Yavrum;

Kalleş, kahpe kurşunla ölmen

Acıyla kıvranman için

Doğurmadı anan seni.

 

Yavrum;

Yarın bizleri yönetesin

Vatanın savunucusu

Namusumun bekçisi

Soyumun güvencesi

olasın diye doğurdum seni

 

Bırakmam yavrum

Bırakmam seni

Kahpe, kalleş bir kurşuna.” 

ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir.


Bugün için kayıtlı nöbetçi eczane bilgisi bulunamadı.
16 / 10 Çok bulutlu
Yarın: 13/5 Sağanak yağışlı