• 19 Ocak 2017, Perşembe

Dost bildiklerim

İnsanlık nereye gidiyor?

Eskiden komşuluk vardı. İnsanlar komşularının her türlü derdinde hesapsız kitapsız yanlarında olur, komşularının yardımına koşardı.

Ne oldu da değişti tüm bunlar?

Toplumu ya da toplumları bencilleştiren ne?

Neden insanlar her geçen gün bencilleşiyor?

Hep kendi çıkarları varsa başkalarının yardımına koşuyorlar. İşleri yoksa dost dedikleri kişileri bile arayıp sormuyorlar; neden?

Yaşamım boyunca hep sormuşumdur. Neden dostlarım benimle işleri olduğunda dost olduğumuzu anımsayıp koşar gelirler? Neden ara sıra “kardeş geçiyordum, bir çayını içeyim dedim’ diye kapıyı çalmazlar?

Bu sorular uzar gider. Yanıtlarını ben elli yılı aşkın yaşamım süresince bulamadım. Zaten bulabilenin de olduğunu sanmıyorum. Eğer dostlar hesapsız kitapsız arayıp sormuş olsalardı Ümit Yaşar Oğuzcan aşağıdaki dizelere kaleme alır mıydı?

“Sanırdım gündüzdü onlarla gece

İçimde ümitti dost bildiklerim

Ne zaman yıkılıp yere düştüysem

Bırakıpta gitti dost bildiklerim

 

Nerde o sözlere kandığım günler

Her gülen yüzü dost sandığım günler

Acıdan kahrolup yandığım günler

Terk edipte gitti dost bildiklerim

 

Korkar oldum bana dostum diyenden

Varsa var olandan yoksa gidenden

Ne onlardan eser kaldı ne benden

Beni benden etti dost bildiklerim

 

Meydana çıkalı asıl cehreler

Aydınlanmaz oldu artık geceler

Yalanlar tükendi düştü maskeler

Beni benden etti dost bildiklerim” 

ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir.


Bugün için kayıtlı nöbetçi eczane bilgisi bulunamadı.
16 / 2 Güneşli
Yarın: 18/3 Az bulutlu