• 15 Eylül 2018, Cumartesi

Kışa hazırlık...

Biz çocukken yazın son ayı kış hazırlıklarına başlanırdı… Her evde bunun tatlı telaşı yaşanırdı... Sokaktan geçen satıcıdan domates, biber alınır, salça ve kurutma işi başlamış olurdu... Her sokakta salça kokusu, her evin balkonuna biberler dizilmiş olurdu… Koca koca sinilere, çekilmiş biberler dökülür, güneşte kurutulmaya bırakılırdı... Bizim de en büyük zevkimiz o salçaları gün aşırı karıştırmak olurdu... Ardından sırayla turşular kurulurdu... Önümüze koyulur sarımsaklar, onları soyar bir taraftan da eğer ki acur koyulacaksa çaktırmadan onları ağzımıza atardık… Evler turşu kokar, salça kokardı... Tarhana yapılır bir yandan da o da bezlere serilir, kurutulur sonra da toz haline getirilirdi… Evin içinde bir telaş bir koşturmaca alır başını giderdi... Bu telaş kışa hazırlık... Bir heyecan, bir hareket… Şimdilerde öyle mi? Nerdeee!... Bu güzelim alışkanlıklarımız nerdeyse kaybolmak üzere... Her şeyin hazır ve inorganiği hayatımıza öylesine girmiş ki sormayın gitsin... Ne mi değişti? Çok şey değişti maalesef… Çocukluğumuzda belki çok şey az ve sınırlıydı ama lezzeti ve anlamı vardı… Kıymetliydi her şey... Mevsiminde sebzeyi ve meyveyi yemenin heyecanı ayrıydı... Onu beklemek ayrı bir duyguydu... Domates, domates gibi kokardı... Adı vardı hayatın... Her şeyden önemlisi insanlar mutluydu... İnsanların tadı vardı... Her şey doğal ve samimiydi… İnsanların yüzü gülüyor ve İnsanlar hesapsızca yaşıyorlardı… Bir de yaşadığımız şu zamanlar... Yediğimizden içtiğimizden korkar olduk... Organik mi değil mi diye cümleler kurar olduk... Aslında en acısı biz insandan korkar olduk... Güven, samimiyet, hoş görü ta bizim çocukluğumuzda kaldı... Yapay ilişkiler... Sahte gülüşler... Fikir ayrı eylem ayrı... Göründüğü gibi olmayan kafalar... Ne oluyor kimse bilmiyor ama biz bu değiliz... Kapısını sıkı sıkı kapatıp bir bardak çayın hesabını yapan bir toplum olup çıktık... Oysa yarın yanağından gayrı paylaşmaktı şiarimiz… Acıyı da sevinci de paylaşmak vardı... Bu durum böyle devam eder mi, eder... Çünkü biz toplum olarak değer yargılarımızı yitirdik... Kimden medet umarız bilmiyorum, ne var ki yine biz birbirimize ilaç olacağız gibi görünüyor... Çok tüketmeden sevgiyi, saygıyı, hoşgörüyü şu kısacık ömürden memnun ayrılalım derim… Bir bardak çayda dağıtalım acıyı bir bardak çayda çoğaltım sevinci... Ölümü de düğünü de beraber omuzlayalım… Birbirimizden korkmadan, sevelim birbirimizi… Çünkü uğruna upuzun acılar çektiğimiz şu hayat çok kısa... 

ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir.


Bugün için kayıtlı nöbetçi eczane bilgisi bulunamadı.
28 / 12 Parçalı bulutlu
Yarın: 27/10 Parçalı bulutlu