YEDİ EYLÜL SIRADAN BİR GÜN DEĞİLDİR (özçakır)

YEDİ EYLÜL SIRADAN BİR GÜN DEĞİLDİR.

AYDININ YENİDEN DİRİLİŞ GÜNEEŞİDİR.

 

Yarın Aydın ‘ın en anlamlı günlerinden birini daha kutlayacağız.

Aydın’ın düşman işgalinden kurtuluşunun,

96. yıl dönümüne Aydın, 1922 deki düşman işgalinden daha coşkulu sahipleneceğine inanıyorum.

Hepimize örnek olacak Ayşe Teyzam gibi tören alanlarında olmalıyız.

Hepimizin yakından tanıdığı Ayşe ,namı diğer EFE NİNE , he törenlerin kahramanıdır.

Öylesine ki, ünü Türkiye ye yayılmıştır.

Geçtiğimiz yıllarda bir Televizyon kanalı beni arayarak, Ayşe Ninemizle görüşmek istediğini söylemişti,aracı olmamı istemişti.

İşte Kent Arşivi ve belleğine yerleştirilmesi gereken bir marka.

Her bayrama elinde bayrakla gelen ninem, aslında adına kitap yazılacak bir isim.

Kimbilir, savaş zamanında Çete Ayşe, Çiftlikli Kübra, Kara Fatma olurmuydu bilmem ama ,

Her anlamlı günün konuğu.

Aslında yarın kutlayacağımız bu onurlu günde Efelerin kahramanlıkları, kurtuluş savaşı, bir hafta sürecek konferans ve panellerle anlatılmalıdır.

İşin eğlence yanı konserler tamam da,

Aydın Kurtuluş savaşının anlamı, düşman mezalimi ve çekilen acılar, bu toprakların vatan olmasındaki kahramanlıklar, gençlere anlatılmalıdır.

Anlatılmalıdır ki, böyle bir olay bir daha vaki olduğunda, atalarının irade ve cesaretini daha kolay idrak edebilsinler.

Şanlıurfa, Kahramanmaraş, Gaziantep gibi önünde takılar bulunan illerden daha çok kahramanlıklar gösteren Aydın yerel tarihini daha kalıcı eserlerle kutlamalıdır.

Topuklu efe Özlem Çerçioğlu, artık tüm Aydın’ın “şehri emire”sidir.

Buharkent ten başlayıp Söke’de biten törenlerin tamamının BÜYÜKŞEHİR görkemli olarak kutlamalıdır.

Ancak 17 ilçesi olan Aydında, diğer ilçelerin belediyeleri kurtuluş günlerinde yer alırken sadece merkezde Efeler ilçesinde Büyükşehir yer alırken ilçenin belediyesi Efeler’i de görmek istiyoruz törenlerde.

her 7 Eylülde heyecanlanırım…!

Çünkü biz X-Y-Z neslinden önceki nesil, televizyonların olmadığı yıllarda, kahramanlık öyküleri ve törenlerle büyüdük.

Bu kahramanlık öyküleri ile Aydın’ı tanıdık.

 

Bu yıl ki, heyecanımı kaleme aldığım şiirimle, siz okurlarımızla paylaşmak istedim.

***

1919 yılı baharında, yirmi yedinci günü Mayıs ayında,

İzmir den yola çıkanlar artık Güzelhisarda.

Aydınlıların tanımadığı birileri geziniyor, yollarında, meydanlarda, Arnavut kaldırımlarında.

Yağız tenleri benziyor bizimkilere, ama hiç de dost değil, tüfekler ve ucundaki kasatura.

“yunan geldi” deyip ünlüyorlar, sokaklarda.

Kaçışıp bir oraya bir buraya, eskiden gonu gomşu olduğumuz Rumlar, mavi beyaz bayrak donanmış üç beş ev ve balkonlar,

Daha düne gada, hep beraber, Türkçe gonuşuyoz, yan gomşumuz Yannis, bağırıp duru , “zito venizelos “

Meğer işgal edilmiş Anadolu üleşilmiş bizim topraklar.

Yunan’a düşmüş, Menderes’e kadar, oralar, buralar.

Padişah efendimiz nasihat eyleyip, heyet yollar.

“Yunanlıya garşı gelmeyin; gelenler zinhar dinden çıkar.”

Aydın sessiz,

Aydın çaresiz.

Bir ışık arıyor ama gözleri fersiz, işgale karşı çıkan halk ise mehelsiz,

Gözpınar’da, Umurlu’da, Karatepe ve Kanlıbahçe’de şehitler kefensiz.

Aydın’a güneş doğmuyor, Aydın karanlık ve puslu kaç gündür,

Duyuyor ki sarı saçlı, mavi gözlü, bir kumandan,

Yola çıkmış Anadolu’ya, Samsundan,

Kuvvay ı Milliye rüzgarı esiyor doğudan,

hemen yelken açmalı bu rüzgara batıdan,

O vakit haber salınmalı, Aydın dağlarına,

Yörük Ali Efe, Demirci Mehmet Efe, Cafer efe ve kızanlarına,

“Haydi Efeler, Zeybekler”, haydi, gün bugündür, kuşanıp inin artık, düze, ovaya

Vatan için, düşün, Aydın yollarına. ölüm bir defa gelsin,

her gün ölüp durmaktansa..!

Efeler’le , Kuvvayı Milliye , artık Aydında kol kola,

Hasan Tahsin’in İzmir’de ilk kurşunundan sonra, işgale ikinci bir tokattı,

Aydın savunması, Erbeyli ve Malgaç baskını.

İşte bu şanlı başkaldırı,

Kuvvayı Milliye’nin yazdığı unutulmaz kahramanlık destanı.

Ardından bir de duyduk ki,

Dumlupınar’dan yola çıkmış, Türklerin Atası, önde işgal kuvvetleri, arkada mavi gözlü devin kahramanları,

Bayrağa rengini veren kızıl kan akıyor, tarihe tanık, Menderes Ovası.

Önde düşman, arkada Türk ordusu,

“Geldikleri gibi giderler “dediği İzmir de aldı soluğu.

Geldikleri karşı kıyıya çevirdiler yelkenleri, rotayı.

Düşmanın diz çöktüremediği Atamızı, bir tek, zeybek oyununda diz çöktüren, efeler, zeybekler, kızanlar, kahramanlar, bir yedi eylül günü, yıl 1922, Aydının üç yıllık esareti, artık, sona ermişti.

Yanıp yıkılmış, duman altındaki Aydın, sen küllerinden bir daha doğan, Kahraman Efelerin ana vatanısın.!

 

 

Yarın kutlayacağımız 7 Eylül, aziz şehitlerimizi, Yörük Ali efe ve kızanlarını, beycamideki Yunan mitralyözünü yerle bir eden kahramanlarımızı anmak, onlara bir hayır duası okumak içinde vesiledir.

Unutulup gitse de, törenlerde yerel değerlerimiz bizimle olur, törene farklı bir lezzet katarlardı, Ziraat bankası yanı sevgi yolundan giren tören kortejlerimiz.

 

Her bayram tören alanında yerini alan Dağeymirli Ayşe teyzem, kendi deyimiyle efe ninem kadar kendini Aydınlı hissedenler,

Uykunuzu işinizi terk edin,

Haydi AYDIN yarın meydanlara.

Bu kenti bizim için düşmandan kurtaran ve nefes alıp vermemizi sağlamak için kendi nefeslerini bu topraklarda bırakanları anmak için,

Şehitler abidesinde buluşmaya,

Onlarla birlikte olmaya..!

 

ÖZÜN ÖZÜ :

YAPILAN ŞEYLER İÇİN PİŞMANLIK ZAMANLAGEÇER.

AMA PİŞMAN OLURUM DİYE YAPMADIKLARIMIZ ,

BİR ÖMÜR BOYU SÜRER.

 

 

 

 

 

 

 

MEHMET ÖZÇAKIR

mehmetozcakir@hotmail.com

P.K:110 EFELER – AYDIN

GSM : 0542.7608691 

ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir.


Bugün için kayıtlı nöbetçi eczane bilgisi bulunamadı.
12 / 8 Parçalı bulutlu
Yarın: 15/8 Parçalı bulutlu