Erbeyli Mahallesi’nde yaşayan 60 yaşındaki Hatice Cihan, down sendromlu kızı Gülistan’la kurduğu sevgi dolu hayatıyla yürekleri ısıtıyor. İki çocuk annesi Cihan’ın 32 yaşındaki kızı Gülistan, yüzde 65 engelli olarak dünyaya geldi. Cihan, emekli olduktan sonra kızı Gülistan'a artık daha iyi vakit ayırdığını belirterek, kendisine arkadaş olduğunu ifade etti. Kızı Gülistan ile olan sevgi dolu bağını Aydın Hedef Gazetesi’ne anlattı.
“İLK ZAMANLAR ÇOK SIKINTILAR ÇEKTİK”
Hatice Cihan, kızının doğum sürecini ve sonrasında yaşananları aktararak, “Sezaryenle doğum yaptım. O zamanlar down sendromlu olduğunu bilmiyorduk. Doğduğunda kalbi delik dediler. Sonrasında down sendromlu olduğunu öğrendik. Geç yürüdü, geç konuştu, ilk zamanlar çok sıkıntılar çektik” dedi.
“O BENİM ARKADAŞIM”
Yıllar içinde eşinden ayrılan Hatice Cihan, hayatını kızıyla birlikte sürdürdü. Gülistan’ın sadece bir evlat değil, aynı zamanda en yakın arkadaşı olduğunu belirten Cihan, “O benim arkadaşım, her şeyim. Çok ilgi ister. Üzüldüğümü, hasta olduğumu gözümden anlar. Hiç ağlamamı istemez, sarılır, öper. ‘Anne otur yoruldun, hasta oldun’ der sürekli. Çok düşüncelidir” şeklinde konuştu.
“AİLENİN REİSİ OLUP ÇALIŞMAK KOLAY DEĞİL”
Uzun yıllar Efeler’de işlettiği börekçi dükkanıyla ailesini geçindiren Cihan, hem çalışıp hem de down sendromlu kızına bakmanın zorluklarını anlatarak, “Sabah ezanında evden çıkıyordum. Gülistan’ı bazen evde bırakmak zorunda kalıyordum, bazen dükkanın yanına getiriyordum. Çok zordu” diye konuştu. Cihan, pandemi döneminde hastalıklardan dolayı işini bırakmak zorunda kaldığını söyledi. Cihan, “Boyun fıtığından ameliyat oldum, belim, dizlerim rahatsız. Stres de vardı. Hem ailenin reisi olup hem çalışmak hem de down sendromlu bir çocuğa bakmak kolay değil” ifadelerini kullandı.
“O BENİM HER ŞEYİM”
Hatice Cihan, aralarındaki anne kız bağını anlatarak, “Her şeye rağmen o benim canım. Oğlumu da çok seviyorum ama kızımın yeri bir başka. Onsuz bir yere gittiğimde mutlaka ararım. Yatmadan önce mutlaka gelir beni öper. Sabah kalktığında yastığını alır, yanıma gelir. Bir saat sarılır, öpüşürüz. Ondan sonra kahvaltıya kalkarız” dedi. Aydın’ın her bölgesinde kızını sırtında taşıdığını gururla dile getiren Cihan, sözlerini şu şekilde bitirdi: “Hiç kimseden utanmadım, çekinmedim. O benim her şeyim”
