Aydın Hedef Gazetesi'nden Kevser Dayan'ın haberine göre; El dokuması kıl kulan ve hayvan ağızlığı yapan son usta olduğunu söyleyen Fahri Barut, satışların düşüklüğü ve çırak yetişmemesi nedeniyle mesleğin yok olma tehlikesiyle karşı karşıya olduğunu belirtti. Kıl kulanların özellikle deveye bağlanarak havudun düşmesini önlediğini belirten usta, daha küçük boyutlarda yaptıklarının ise at ve eşeklerde kullanıldığını kaydetti.
“MUTAFLIK YAPAN SADECE BEN VARIM”
Hayvanlar için kıl kulan, ağızlık ve ip yular gibi ürünleri tamamen el emeğiyle hazırladığını söyleyen Barut, “Ben 7 yaşından beri mutaflık yapıyorum, 27 yaşına kadar köylerde çalıştım. Şimdi İncirliova, Köşk ve Efeler’de kurulan pazarlarda satış yapıyorum. Haftanın 3 günü evde kıl kulan yapıyorum, 4 gün de pazarlarda yaptığım ürünleri satıyorum. Ayrıca evde olduğum günlerde saraçlık yapan dükkanlara satış yapıyorum. Mutaflık mesleğini yapıp da el dokuma yapan şu anda sadece ben varım” diye konuştu.
“FİYATLAR UYGUN AMA SATIŞLAR DÜŞÜK”
Hayvanların otlakta başıboş yayılmasını önlemek için kullanılan ağızlıkları el emeğiyle hazırladığını dile getiren Barut, “Hayvanlar için kıl kulan ve ağızlık yapıyorum. Ağızlığı da hayvanlar yayılmasın diye kullanılıyor. Mutaflık mesleğini yapıp da el dokuma yapan şu anda sadece ben varım. Aydın’da el dokumasıyla mutaflık yapan kalmadı. Bir tane ağızlığı 20 dakikada yapabiliyorum ve 100 liradan satıyorum. El emeği ve fiyatlar uygun ama satışlar çok düşük. Ayda 20 tane ağızlığı anca satabiliyorum. Ayrıca çiftçiler inekleri bahçede bırakacağı zaman ip yular kullanıyor, onu da ben kendi el emeğimle hazırlıyorum. Kıl kulan deveye bağlandığında ve devedeki havut düşmüyor. Sipariş üzerine de çalışıyorum. Ağızlık takım olarak satılıyor, takım 4 tane ağızlık oluyor ve bin 200 liradan satıyorum. Daha küçük boyutlarda yaptığımda at ve eşeklerde de kullanılıyor. Eskiden Nazilli’de mutaf pazarı vardı, orada beygirler için kıl kulan yapıp satılıyordu” ifadelerini kullandı.
“KENDİ OĞLUMA DA MESLEĞİMİ ÖĞRETMEDİM”
Çırak yetişmemesi nedeniyle mesleğin geleceğinin belirsiz olduğunu belirten Barut, “Bozdoğan’da da 40 yıl önce mutaflık yaparak geçimini sağlayan 8 hane vardı. Şimdi de bu işi yapan tek ben varım, devecilik olmasaydı bende mesleğimi bırakmak zorunda kalırdım. Gençlerin de seveceği bir iş değil. Zaten mesleğimizde çırak yetişmiyor. Eski meslekler karnımızı doyurmadığı için ben kendi oğluma da mesleğimi öğretmedim. Bende yaklaşık 50 yıldır da bu meslekte olduğu için artık bacaklarım ağrımaya başladı, kaslarım ağrıyor. Mesleğime devam etmesem de ekmek parasını çıkaramam. Deve güreşleri olduğu sürece de benim işim devam eder” dedi.
