Değişim dediğimizde aklımıza hep zorlu bir mücadeleden geçmek gelir. Çabalamak, direnmek, kendini zorlamak, yeniye olan dirençleri kırmak… Oysa gerçek dönüşüm savaşarak değil, yumuşayarak gelir. Bazen en büyük değişim, bir anda değil, bir nefeste başlar. Artık yeterli nefes almadığını fark edip, derin bir nefes aldığında, bedenine “güvendesin” mesajı verirsin. Ve işte o anda, zihnin değil, kalbin dönüşmeye başlar.
Kendine şefkat göstermek, çoğu insan için yabancı bir dil gibidir ya da anlamlandıramadığı bir kavram. Başkalarına, hayvanlara şefkat gösterilir de kendine şefkat de ne demek! Aslında bunun nedeni yıllarca güçlü olmaya, başarılı olmaya çalışarak, hep başkalarına yetişmenin peşinde koşarak, içimizdeki kırılgan yanları susturmayı öğrenmemiz. Oysa nefes çalışmaları bize bambaşka bir kapı açar: Her nefes verişte yargıyı, suçlamayı, bastırmayı bırakırız. Her nefes alışta kendimize bir parça sevgiyi geri veririz. Nefes, bedenin diliyle “ben buradayım” demektir. Önce ben sonrası sonra demenin ilk adımları gibidir bu nefesler. Bugüne kadar kendine vermediğin sevginin artık zamanı gelmiştir.
Bir dahaki sefere hata yaptığında, mükemmel olamadığında ya da sadece yorulduğunda…
Dur. Bir elini kalbine koy ve yavaşça nefes al. O nefesle birlikte içinden “tamam, buradayım, yeterliyim” de. Olduğun hali kabul etmediğinde daha fazlası için hep mücadele edeceksin. Olanı olduğu gibi kabul etmediğinde, seni strese sokan aynı döngülerde bir kedinin kuyruğunu kovalaması gibi kovalayacaksın kendini. Peki bu zamana kadar ki emeklerini kim takdir edecek, çabama sağlık kim diyecek? Sen kendini onurlandırmazsan bil ki kimse seni onurlandırmayacak.
Değişimin en derin adımı; kendini yeniden inşa etmek değil, kendini yargılamadan, çekiştirmeden, sıkıştırmadan, baskı yapmadan kucaklamayı öğrenmektir. Ve bu, her zaman bir nefesle başlar. Kendine şefkatle yaklaşmak, nefes almak kadar sessiz ama hayat kadar dönüştürücüdür. Bu hafta kendimize şefkatle yaklaştığımız bir hafta olsun mu? Ve sana sadece bir dakika uygulayacağın kendine şefkat nefes tekniği bırakıyorum.
Kendine Şefkat Nefesi;
Burnundan 4 saniye boyunca derin bir nefes al. Nefesini tutabildiğin kadar tut, kalbinin ritmini hisset. 6 saniyede yavaşça ver, içinden “serbest bırakıyorum” de. Nefes verirken sadece şunu fark et: “Şu an hayattayım ve bu yeterli.”