KADİR CEYHAN

KADİR CEYHAN

Köşe Yazarı
Yazarın Tüm Yazıları >

Fahri Aşk

A+A-

Saf sevgi. Rıza düsturuna boyun eğmekten çalkalanan sevdanın oyunlarında dalgalanan kayık misali küreklerim nasır tutmuş ellerimde. Şevkin azığını takmış koluma sürükleniyorum oradan oraya dudaklarımda kasvetli cümleler. Rakımlarıma erişemiyor bendenizlerim. Yükselişe geçiyorum homurtular içerisinde.

Denizime atılan onca oltaya rağmen açlığımın tutsağıyım. En mutsuz tanrılara nispeten kelepçelenmişim alaşağıyım. Okunmuş minberlerde gaybım lakin Hiçliğin çığlıklarıyla zarını patlatmış bir sağırım. Mühürlenmiş mi dersin kalbim, taş mı kesmiş. Mimlenmiş mi dersin, selp mi edilmiş sahibim.
Uhuvvet. Bizi sarsmaya bile yetmez en hakiki kuvvet. Kardeşlerim dizilin her yerime, kollayın feyizleri. Fısıldayın vesveseleri ve dikizleyin kesad fesihleri. Dayanmak baki kalan bir nehir gibi tüm toprakları ıslatan suya yataklık ederken ve bizler akıntıların sürükledikleri yalnızlıklarız bataklıklar tarafından çekilirken.

Suluyorum Güneşimi en aciz külfetin doruklarında ve uluyorum şerhimi an bariz ülfetin soğuklarında. Damızlık bir sağaltımım verdiklerimle. Hizmet edin kendinize ki erişesiniz Hiçliğe. Semirin koptuğunuz ikilemleri ve yutkunun. Şüphesiz şüphe ederim ki Hiçlik bizimledir. O vardır ki bunun en büyük ispatı O’nun yok olmasıdır. Varlığını yok kılan. 
Doldurun gölleri İbrahim’in ateşiyle. Soluyun belleklerinizi ölülerin leşleriyle. Sedat. Kutu gözlerine doğru çekiliyorum. Yaşıyorum fakat aynı zamanda ölüyorum. Ölüm en hakiki dostum fakat o varken ben yoğum ben varken o yok. 



 

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.