Meslek aşkıyla geçen 82 yıl

Meslek aşkıyla geçen 82 yıl

​​​​​​​Koçarlı’da terzilik yapan 93 yaşındaki Yaşar Emre, 82 yıldır büyük bir aşkla yaptığı mesleğine kendine ait dükkanında devam ediyor.

A+A-

TÜRKER KOCAKAHYA'NIN ÖZEL RÖPORTAJI- Yaklaşık 60 yıldır kendisine eşlik eden malzemelerle mesleğini sürdüren Emre, Aydın’da yılın ahisi seçilmenin de gururunu yaşıyor. 

Her mesleğin içinde emek ve alın teri vardır. Zanaat isteyen mesleklerde ise durum biraz daha farklı yol alıyor. Çıraklıktan itibaren başlayan meslek yolculuğu, ustalığa kadar geçen sürede tecrübeyle harmanlanır. Bu meslekler arasında yer alan terziliğin de Aydın’da çok önemli bir temsilcisi bulunuyor. Koçarlı’da 1938’de çırak olarak başladığı terzilik mesleğinde bugün 82’nci yılını geride bırakan Yaşar Emre, 93 yaşında mesleğini hala aynı aşkla sürdürüyor. Terziliği ‘efendi işidir’  diye nitelendiren Yaşar Amca ile mesleğin inceliklerinden anılarına kadar çok keyifli bir sohbet gerçekleştirdik. 55 yaşındaki ütüsüyle, yıllara meydan okuyan ve prenses lakabını taktığı dikiş makinesiyle mesleğini sürdüren Yaşar Amca ile geçmişe yolculuğa hazır mısınız? 

Kendinizi tanıtır mısınız? Mesleğe nasıl başladınız?

93 yaşındayım. Koçarlılıyım ve burada doğup büyüdüm. 4 çocuğum var. Birisi vefat etti. Terzilik mesleğine 1938’de çırak olarak başladım. 1949’da ise ilk dükkanımı açtım. 82 yıldır terzilik yapıyorum. İlk okula gittiğim dönemde çocuklar ya fırıncı yada terzi olmak isterdi. . Ben de terzi oldum. İlk kez Koçarlı’da başladım. 2 ustam vardı. Öncelikle her şeyi onlardan öğrendim. 

meslek-askiyla-gecen-82-yil-ozel-roportaj-148250-9b8a65fdb57fbf541f849c25e36ee249.jpg

Terzilik hayatınızı kısaca anlatır mısınız?
Anlatmakla bitmez ki. Okuldayken bize sorduklarında ne olacaksın diye “Terzi olacağım” derdim. O dönem bir tek ilkokul vardı. 1938’de çırak oldum. 1943’te okula girdim. Sonrasında hem terzilik hem okul beraber gitti. Çok güzel yıllarımız oldu. Haftada 4-5 takım dikerdik. Şimdi senede 1 takım yok. 

İlk iş yerinizi açma süreciniz nasıl oldu?
20 Kasım 1949’da ilk dükkanımı açtım. 10 sene orada çalıştım. Sonrasında şuan ki dükkanıma yakın bir yere taşındım. 1962’de ise şuanda çalıştığımız dükkana geçiş yaptım. 1974 ise işyerimi satın aldım. 

Terziliği nasıl ifade edersiniz?
Bizim meleğimiz çok güzel. Tertemiz bir meslek. Eşimiz, dostumuz çok. Çakırbeyli’den Bağarası’na kadar herkes tanır. Bu meslek efendi işidir. En başta dürüstlük vardır. 

Mesleğin en revaçta olduğu zamanlar ne zamandı?
1970’e kadar çok iyiydi. Haftada 4 takım diktiğimiz oldu. Şimdi senede bir takım yok. Şimdi pantolon yaptırmaya gelen oluyor. Yine yelek yaptırmaya gelenler oluyor. Bunlarla idare ediyoruz. Bitti bizim mesleğimiz. Teknoloji bizi de öldürdü. Hani tenekecilik, hani bazı sanatlar nerede? Biz haftada 30 pantolona kadar dikerdik. İşler yoğundu o zaman. Sadece Mart ve Nisan aylarında bir durgunluk olurdu. Tarla işi çıkar, herkes tarla işine gittiği için durgunluk yaşanırdı. İlçede 14 esnaftık biz. Şimdi 4 tane kaldık.

meslek-askiyla-gecen-82-yil-ozel-roportaj-148250-37174c71e00540eb2c1013bbcfb9e7a0.jpg

Çalışma saatleriniz nasıldı?
Biz yoğunluktan çok geç saatlere kadar çalışırdık. Sakal tıraşı olamadığımız, yemeğimizi bile doğru düzgün yiyemediğimiz zamanlar olurdu. İş yoğunluğumuz çoktu. Sabahladığımız, gece 3’te işten çıktığımız çok olurdu. 

1970 sonrası nasıl oldu?
Ben sonrasında da devam ettim. Bizi ayakta tutan hazır konfeksiyonu sevmeyenler oldu. Hazır giyimi sevmeyenler takım ya da pantolon diktirmeye devam ettiler.

Mesleğinizde en çok dikkat ettiğiniz konu nedir?
Hayatımda hiç elbise yakmadım. Kömür ütüde de elektrikli ütüde de yakmadım. Ütüye geçtim mi muhabbete zaman vermem. Çünkü ütü affetmez. 

Yeni neslin terziliğe bakışını nasıl görüyorsunuz?
Kesinlikle yetişen çırak yok. Son 15 yıldır böyle. Bir gün tamamen bitecek. Dükkanları beden beden hazır elbise doldurulacak. Sen gelip buradan beğeneceksin. Ben onu ütüleyip sana teslim edeceğim. 1 haftalık kira alınacak sonra getirip değiştireceksin. Bu sisteme dönecektir terziler.     

meslek-askiyla-gecen-82-yil-ozel-roportaj-148250-ad0a844bdabffa1371323b95151ff55d.jpg

Çırak yetiştirdiniz mi?
Çok yetiştirdiğim terzi oldu ama birçoğu devam etmediler. Ama 3 tane usta yetiştirdim. Bazıları devam ediyor. 

İşinizin en güzel anı ne zaman?
Takımı yaparım, dikim sonrasında müşteriye teslim etme anı çok güzeldir. Takımı giydirdin mi çok büyük gurur duyarsın. Parça kumaş geliyor, pantolon, yelek giydiriyorsun. 

Yeni neslin terziliğe ilgisi nasıl?
Geçen gün sanat okulundan çağırdılar. 1-2 saat ders verdik. İlgiyle izlediler. Yine üniversite okumuş öğrencilerle de iletişimimiz devam ediyor. Birbirlerine tavsiye ediyorlar. İş getiriyorlar. Hala Türkiye’nin her yerinden konuştuğum çocuklar var. 

Kullandığınız ekipmanlarınız kaç yıllık?
Dükkanımda kullandığım ütü 55 yıllık.  Dikiş makinesine prenses diyorum. O da çok eski ama hala kullanıyorum. 

Yılın Ahisi seçildiniz. Bu konuda ne söylersiniz?
6 ay boyunca tahkikat yürütülmüş. Aydın ilinden beni seçmişler. Ödülü alınca çok ağladım. 70 yılda böyle bir şey görmedim. Kalabalık beni çok etkiledi. Konuşma da yaptım. Koçarlı’ya döndüğümde her yerden telefon geldi. 

meslek-askiyla-gecen-82-yil-ozel-roportaj-148250-f0346883dab583360958c5a7f23bee15.jpg

 

Önceki ve Sonraki Haberler

HABERE YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.