Onlarca ormanda yangın var. Bu acı tabloları her yıl içimiz yanarak izlemeye devam ediyoruz ve her yıl birden fazla bölgemiz yanıp kül oluyor. İnsanların sanki kendileri de bu doğada yaşamıyormuş gibi zarar vermesini anlamak mümkün değil. Her seferinde aynı senaryo yaşanıyor ve sadece ormanlar değil içimiz yanıyor…
Evler yandı, tarım alanları, canlılar diri diri yandı, ağaçlar yandı, insanlar nefes değil kül soluyorlar.
Birçok yerde olan orman yangınlarını dikkatsizlik olarak algılayamayız herhalde! Bu durumda orman yangınlarının sebebinin büyük oranda insanların olduğunu söylemek derin bir acı.. Binlerce canlı yok edildi ve yaşam alanları küle döndü.
Bir orman kendi çeşitliliğini her zaman oluşturmaya devam etse de, ormanlarımız yangınlar ve kentleşme tehlikesi altında her geçen gün tükeniyor…
Doğa artık insanların verdiği zarara karşı direnemiyor. Kontrol altına alınamayan yangınlar birçok canlıyı yok etmesiyle beraber üreme alanlarını da yok etmeye başladı.
Doğaya karşı yapılan bu büyük felaketi durdurmalıyız.
Peki ya biz ne yapıyoruz?
Yıllardır düzelmeyen bilinçsizce davranışlar..
Orman bölgelerine söndürülmemiş izmaritler atıldı, mangallar kullanıldıktan sonra söndürülmedi, cam parçalar toplanmadı. Ülkede bu konuyla ilgili ciddi bir bilinçsizlik söz konusu.
Bugün yaşanan yangında Manavgat için gün doğmadı. İnsanların gözleri önünde evleri yandı, bahçeleri, emekleri yürekleri yandı perişan halde izleyebildiler sadece ellerinden hiçbir şey gelmedi…
Söylenecek çok şey var söylenecek söz yok. Şu görüntüleri görüp vicdanı sızlamayan tek bir insan olmamalı. Büyük bir felaket yaşıyoruz; Canımız, ciğerimiz kalbimiz yanıyor.