Beklemediğiniz bir tarihte, randevu vermediğiniz bir saat diliminde öyle bir rüzgar eser ki. Sevdiklerinizi, değer verdiklerinizi, kıymetli sıfatına sığdırarak kıyı köşe sakladıklarınızı önüne koyup koparır sizden. Bir anda olmuştur oysa. Daha siz ne olduğunu anlamadan yok olmuştur her şey. İster felaket deyin ismine, ister zamansız. Hiçbiri sizden alınanları karşılayamayacaktır artık. Olimpiyat yarışmalarında 1. gelen isim olabilirsiniz. Koşsanız da peşinden o deli rüzgârın nereye gittiğini anlayacak kadar süreniz olmayacaktır. Ee şimdi ne olacak sorusunu sorarsınız da kendinize cevabını bulamayacağınızı bile bile. Keşke dersiniz 'o rüzgar beni de götürseydi, bırakmasaydı geride' öyle bir rüzgardı ki o yeri göğü sallamamış mıydı, silkelenmemiş miydi üzerindeki her şey? Ne istemişti ki sizden? Böyle geride kalmak mıydı hayatın ismi? Sevdikleriniz olmadan, umutlarınız olmadan yaşamak neye yarardı ki? İşte o günden sonra tüm rüzgarlara düşman olur insanoğlu. Hiç mi umut yoktur? Ne de olsa rüzgar götürmüştür, tekrar geri getirmez mi dersiniz?