Bundan beş yıl önce Mayıs’ın 15. Günü ‘Son yazım’ diyerek sizlere veda etmiştim. Artık Hedef Ailesi’nin yazar kadrosunda değildim. Bir biçimde bu aileden uzaklaştırılmış, kurucusu olduğu gazeteye uzaktan izlemeye başlamıştım.
Aradan zaman geçti; gazete yeniden el değiştirdi ve bu günkü imtiyaz sahibi Bülent Akgün, gazetenin yönetimi devraldı. Bir süredir de doğru, tarafsız, sansasyon haberciliği değil, bilgi ve belgelere dayalı gazetecilik yapmaya alışıyor, oğlu Mustafa Akgün ve Genel Yayım Yönetmeni Murat Tan yönetiminde.
Bundan bir ay kadar önce, kardeşim Mustafa Akgün bir gün oturduğum Demlik Kafe’de yanıma geldi ve ‘Usta Hedef’te yazmanı arzuluyorum” dedi. Tereddütsüz teklifi kabul ettim ve kendi yetiştirdiğim, büyüttüğün gazetede yazmayacaktım da nerede yazacaktım zaten.
Bugünden itibaren yeniden, beş yılın ardından yeniden bizlerle birlikte olmaya devam edeceğiz. Haftada bir yazacağım yazılarda Aydın’ın ve Aydınlı’nın sorunlarını dilimizin döndüğünce, bilgimizin yettiğince dile getirmeye alışacağız.
Her zaman olduğu gibi ilk yazı biraz zor oldu. Başlar başlamaz kasvetli bir ortama dalmak istemedim. O nedenle de böyle geçmiş ve gümüz ile ilgili aktarımlarda bulunmak istedim.
Sizlerle yeniden buluşmak ve sizlerle dertleşmek olanağı tanıdıkları için hiç ayrımsız Hedef ailesine teşekkür ederim.