Koca bir hayatı kısa bir kaç aya sığdırmak nedir bilir misin?
Zamanının tükendiğini bildiğin günleri dolu dolu yaşama telaşını.
Keşke diyemediğin geçmişi silip, ruhuna iyi gelen yerlere göç etmeyi.
Yaralarınla barışmaya çalışmanın ağırlığını.
Ardında koca bir hüzün bırakmamak için, ait olduğun yerlerden kaçmayı.
Ölümün soğuk nefesini her an hissettin mi ensende?
Her gece uyurken acaba sabahı görecek miyim korkusuyla yüzleştin mi?
Kendinde olmayan umudu, umutsuz insanlara dağıtmaya çalıştın mı?
Kahkahalarınla inlettin mi bulunduğun her ortamı, kimse fark etmesin diye günden güne yok olduğunu.
Sen hiç sen oldun mu?
Yalnız kaldığın anlarda affettin mi kendini?
Yüreğinde sakladığın yarayla yüzleşip, kendi içinde affettin mi seni üzen herkesi?
Bir veda borcu bırakmadan, vicdanın rahat bir nefes alabildin mi?
Kırmadan, üzmeden, huzuru yaşadığın gün, son günün olacak biliyorsun değil mi.
Hayat bu...
Kimimiz yüreğini asar bir darağacına, kimimiz umudunu, kimimizde bir doktorun son sözleri çınlarken kulaklarında asar tüm hayatını.
Peki sen…
Affedebildin mi kendini....