Artık annelik dönemi bitti. Herkese anne olmaya, tüm gücünü herkes için harcamaya son ver artık. Herkesin her şeyine yetişemeyeceğini fark et. Kendini hırpalamaktan, yok saymaktan vazgeç...
Öncelik sendin oysaki... En sona attın yüreğini. Susturdun yüreğindeki tüm sesleri.
Çocukluğunu kaçırdın. Çocukluk heveslerini. O kara geceye takılı kaldı umutların. Hayatın bitmedi ama umutlarını, hayallerini o gece orada bıraktın. Acımasız olmayı öğrenmen gerekiyordu, yüreğindeki merhamete sığındın. Öfkeye dönüşmesi gereken hislerin, anne merhametiyle büyüdü. Artık yüreğini dinlemenin zamanı gelmedi mi?
Şimdiki yaşını ve yüreğini yaşama zamanı değil mi?
Kaç günüm kaldı ki deme sakın kendine.
Her yeni gün yeni bir umuttur diyen var yüreğinde.
Kısma yüreğinin sesini, artık haykırsın dünyaya " Ben de varım" diye.