Gidene yazdım tüm yazılarımı... Gidene dairdi tüm hayaller....
Giden ben olsam da, yüreğimde yolcu ettiğime aitti tüm cümleler.... Gidendi benim için... Gitmek için öyle istekliydi ki, istemesem de yolcu ettim yüreğimden....
Zamanın durduğu anlardayım Dünyanın eksenini kaydırdı yokluğun....
Dünya 'm... Bana ait bir dünya var mıydı sahiden... Eğreti gibiyim yaşamın kıyısında....
Tutunmaya çalıştığım her dal , tek tek kırıldı avuçlarımda.....
Her esintide savruldu yapraklarım dört bir yana...
Araftayım.... Ve en kötüsü de, ne yana dönsem yokluğun dikiliyor karşıma...
Hesap sorar gibi bakışların, gönderen sendin diyor bana...
Ne zaman uzatmaya kalksam ellerimi sana, asılı kalıyor zifiri karanlıkta...
Yüreğim ona aitsin dese de, mantığım uzak dur diyor kalma orada...
Yersiz yurtsuz bir yabancıyım şimdi dünyaya....
İlk defa yüreğime umut tohumları atanım...
Ve ilk defa başkasında kendime rastlayışım... Gülüşlerime sebep, Günüme anlam katanım...
Giden ben olsam da...
Gidenim sensin, yüreğimden uğurladığım..
Bir gün karşılaşacağız bir yerlerde...
Hangi şehirde, hangi saatte bilmiyorum fakat karşılaşacağız eminim...
Yüreklerimiz birbirine ezelden tanıdık...
Bir şafak vakti düşeceğiz yollara.
Buluşacağız tekrar, aynı yolun sonunda...